Περισσότεροι μαθητές θέλουν να συμμετάσχουν σε κοινωνικά κινήματα και κινητοποιήσεις, από ότι πριν από μία δεκαετία, σύμφωνα με έρευνα για την «κοινωνική και πολιτική εκπαίδευση του πολίτη» η οποία διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο Αθηνών.- Το 48,7% δηλώνει πως θα συμμετείχε στη διακοπή κυκλοφορίας δρόμου,- Το 53,8% ότι θα συμμετείχε σε κατάληψη δημόσιου κτιρίου- Το 45,4% αναφέρει πως θα έγραφε με σπρέι συνθήματα σε τοίχους.Πρόκειται για μέρος διεθνούς έρευνας σχετικά με την κοινωνική και πολιτική εκπαίδευση και την εκπαίδευση του πολίτη που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της Διεθνούς Ένωσης για την Αξιολόγηση της Εκπαιδευτικής Επίδοσης σε μαθητές του Γυμνασίου.
Η έρευνα διεξήχθη το 2008-09 σε 38 χώρες της Ευρώπης. Στην Ελλάδα συμμετείχαν 6.500 μαθητές από 155 σχολεία.- Οι μαθητές που ρωτήθηκαν αναφέρουν ότι εμπιστεύονται περισσότερο την Τοπική Αυτοδιοίκηση από ό,τι την κεντρική κυβέρνηση.- Δεν θέλουν να έχουν σχέση με κανένα πολιτικό κόμμα. Οι περισσότεροι απαντούν ότι δεν σκοπεύουν να συμμετάσχουν σε πολιτικό κόμμα στη διάρκεια του βίου τους ή να είναι υποψήφιοι για εκλογή σε κάποια πολιτική θέση.- Το 76% θεωρεί ασήμαντο το να «ανήκει ο καλός πολίτης σε ένα πολιτικό κόμμα».- Το 50% απαντά ότι δείχνει εμπιστοσύνη σε θεσμούς όπως η Δικαιοσύνη, οι 'Ένοπλες Δυνάμεις και τα Ηνωμένα Έθνη.- Το 72% εμπιστεύονται τα σχολεία τους και λιγότερο από 50% τα ΜΜΕ.- Το 20,1% απαντά θετικά στο ερώτημα, αν θεωρούν ασήμαντο «οι καλοί πολίτες να ψηφίζουν σε όλες τις εκλογές», ενώ το αντίστοιχο ποσοστό το 1991 ήταν 5,8%.- Το 30,2% απαντά πως δεν χρειάζεται να σέβεται τους αντιπροσώπους της κυβέρνησης (έναντι 18,1% που ήταν το 1999).Το ποσοστό μη υπακοής στους νόμους αυξήθηκε κατά 12% τα τελευταία δέκα χρόνια.
Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2010
ΕΡΕΥΝΑ: Πώς βλέπουν οι νέοι την πολιτική και τους πολιτικούς
Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010
Οι τρομοκράτες της ελληνικής υπαίθρου
Με αφορμή το θάνατο του 36 χρονου κυνηγού στην Παλιουριά Γρεβενών
Η είδηση για τον τραγικό θάνατο του 36χρονου κυνηγού στα Γρεβενά που τον πυροβόλησε άλλος κυνηγός, περνώντας τον για θήραμα κατά την διάρκεια του κυνηγιού, πρέπει να γίνει αφορμή για να αλλάξουν πολλά στο θέμα του κυνηγιού στην ελληνική επαρχία.
Η είδηση για τον τραγικό θάνατο του 36χρονου κυνηγού στα Γρεβενά που τον πυροβόλησε άλλος κυνηγός, περνώντας τον για θήραμα κατά την διάρκεια του κυνηγιού, πρέπει να γίνει αφορμή για να αλλάξουν πολλά στο θέμα του κυνηγιού στην ελληνική επαρχία.
Τα προβλήματα που δημιουργούνται στην ελληνική ύπαιθρο, κατά τη διάρκεια της κυνηγετικής περιόδου είναι πολλά και κάποτε τα αρμόδια όργανα της ελληνικής πολιτείας οφείλουν να δώσουν μια λύση. Η τρομοκρατία στην ελληνική ύπαιθρο είναι σύμπτωμα κοινωνικής κρίσης, που τις αρμόδιες υπηρεσίες και την πολιτεία δεν φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα.
Τα τελευταία χρόνια τα προβλήματα, με τους κυνηγούς, έχουν ενταθεί τόσο πολύ που οι κάτοικοι πολλών περιοχών, βιώνουν μια ιδιότυπη τρομοκρατία. Δίπλα σε κατοικημένες περιοχές, κοντά στα αγροκτήματα, σε απόσταση αναπνοής από μαντριά κτηνοτρόφων επίδοξοι δολοφόνοι, “κυνηγοί του οτιδήποτε κινείται ή πετάει”, με το δάχτυλο στη σκανδάλη είναι έτοιμοι να πυροβολήσουν, να σκοτώσουν, να πάρουν το βραβείο της απανθρωπιάς. Το πρόβλημα εντείνεται γιατί οι παρέες των κυνηγών δεν αποτελούνται πια από δύο ή τρεις αλλά από δέκα και δεκαπέντε άτομα, που καλύπτουν χιλιόμετρα εκτάσεων. Δεν υπάρχει σεβασμός στις αποστάσεις από οικισμούς, από μαντριά, από αγροκτήματα, από δρόμους, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν άνθρωποι που θέλουν να πάνε στις δουλειές τους και άνθρωποι που θέλουν να κάνουν τη βόλτα τους στην ύπαιθρο. Άμεσα ή έμμεσα άνθρωποι που θα τολμήσουν να πάνε στις δουλειές τους ή άνθρωποι που θα τολμήσουν να πάνε μια βόλτα στην εξοχή, δέχονται την τρομοκρατία των κυνηγών. Πρέπει να είσαι πολύ θαρραλέος και τυχερός για να κάνεις το σαββατοκύριακο μια βόλτα στην ελληνική ύπαιθρο. Έχουμε πια απολέσει το δικαίωμα να περιφερόμαστε ελεύθερα στον τόπο μας.
Το πού θα επιτρέπεται ή το πως θα οργανώνεται το κυνήγι είναι ένα θέμα που χωράει πολύ συζήτηση. Η αυστηρή όμως απαγόρευση κοντά σε οικισμούς, σε δρόμους, σε κτήματα, σε μαντριά δεν χρειάζεται ούτε συζήτηση, ούτε ανοχή. Οφείλουν τα αρμόδια όργανα της πολιτείας να τα εφαρμόσουν άμεσα. Οφείλουν να μας απαλλάξουν από την ιδιότυπη αυτή τρομοκρατία των κυνηγών.
Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010
Το ξεπροβόδισμα των Τροϊκανών ...
Σχόλιο: Στο καλό ΤΡΟΪΚΑΝΟΙ, στο καλό να πάτε, άρα θα με βρείτε πια, πίσω όταν γυρνάτε;
Η φωτογραφία από το greki
Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010
Αν είχα τα χέρια μου λυμένα ...
Παλιότερα είχα δημοσιεύσει μια ανάρτηση με τίτλο "Να σου πω μια ιστορία"
Τελικά ακόμα πιστεύω ότι νομίζουμε ότι μας έχουν τα χέρια δεμένα, όπως νομίζει και ο ελέφαντας της ιστορίας μας ότι είναι δεμένος.
Αν και όταν τα έχουμε λυμένα μόνο για χειροκροτήματα και να τους δίνουμε την ψήφο μας τα χρησιμοποιούμε. ΑΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ ...
Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2010
Ο οργασμός της … σοσιαλίστριας - Socialist Catalonian Party Vote - Woman Has Orgasm
Σάλο έχει προκαλέσει στην Ισπανία ένα διαφημιστικό σποτ του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Καταλονίας, το οποίο, προκειμένου να πείσει τους ψηφοφόρους να προσέλθουν στις κάλπες στις 28 Νοεμβρίου και να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα στις τοπικές εκλογές.
Στο σποτάκι, πρωταγωνιστεί μια νεαρή ψηφοφόρος, η οποία καθώς ασκεί το εκλογικό της δικαίωμα, βιώνει μια μοναδική… εμπειρία. Η ψήφος και η κάλπη αποκτούν άλλη… υφή και διάσταση και μέσα στα λίγα λεπτά που διαρκεί η διαδικασία της ψηφοφορίας, η νεαρή πρωταγωνίστρια έρχεται σε… οργασμό.
Από τους "Παπατζήδες"
Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2010
Ένα δάκρυ για την Ιρλανδία
Την τσάκισαν και την Ιρλανδία!
Οχι βέβαια οι απρόσωπες «αγορές» ή οι επίσης μυστηριωδώς ανώνυμοι «επενδυτές», αλλά η Γερμανία και οι μηχανισμοί της ΕΕ, με τη βοήθεια και της Αγγλίας.
Εις μάτην οι πατριωτικές κορώνες την Κυριακή του υπουργού Επιχειρήσεων και Εμπορίου της Ιρλανδίας Μπράιαν Ο’ Κίφι σε ραδιοφωνική του συνέντευξη: «Η κυριαρχία αυτής της χώρας κερδήθηκε με πολύ μεγάλη δυσκολία και η κυβέρνηση δεν πρόκειται να εκχωρήσει αυτή την κυριαρχία σε οποιονδήποτε» είχε δηλώσει με στόμφο.
«Περιμένοντας την κραυγή βοήθειας από την Ιρλανδία» ήταν ο προκλητικός κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της δεξιάς γερμανικής εφημερίδας «Ντι Βελτ» την επόμενη μέρα, τη Δευτέρα, η οποία αγνόησε επιδεικτικά τις ιαχές αντίστασης της ιρλανδικής κυβέρνησης.
Δηλητηριώδες επί της ουσίας ήταν το ρεπορτάζ που ακολουθούσε: «Η ΕΕ βρίσκεται ενώπιον της επόμενης πράξης σωτηρίας ενός κράτους - μέλους. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Βελτ αμ Ζόντακ», θα γίνουν ήδη αυτή την εβδομάδα στις Βρυξέλλες διαβουλεύσεις για τη συγκεκριμενοποίηση ενός πακέτου βοήθειας» έγραφε κατηγορηματικά.
Είχε δίκιο. Την επόμενη κιόλας ημέρα, την Τρίτη, ο Ολι Ρεν, ο επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της Κομισιόν, ανακοίνωνε ότι η ιρλανδική κυβέρνηση άρχισε συνομιλίες με το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για την κατάρτιση ενός σχεδίου σωτηρίας του ιρλανδικού τραπεζικού τομέα - μια «κωδική» τεχνοκρατική ονομασία για να μην καταλάβει αμέσως ο ιρλανδικός λαός ότι ετοιμάζεται η χώρα του να υπαχθεί σε καθεστώς ξένης επικυριαρχίας μέσω Μνημονίου με την ΕΕ και το ΔΝΤ.
Χθες πανηγύριζε ψυχρά ο γερμανικός Τύπος, καθώς ήδη αντιπροσωπεία της τρόικας βρισκόταν στο Δουβλίνο και διεξήγε κατεπείγουσες συνομιλίες με θέμα ακριβώς την κατάρτιση μνημονίου. «Επίκειται η ιρλανδική παράκληση για οικονομική βοήθεια» ανέφερε ο πρωτοσέλιδος τίτλος της εφημερίδας «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε».
Τι κρύβεται όμως πίσω από τη φαινομενικά παράλογη στάση της ΕΕ, η οποία πίεζε ασφυκτικά την Ιρλανδία να υπαχθεί με το ζόρι (!) σε καθεστώς μνημονίου και να πάρει δάνεια από την ΕΕ και το ΔΝΤ ύψους περίπου 100 δισεκατομμυρίων ευρώ; Και γιατί η ιρλανδική κυβέρνηση αρνιόταν τόσο σθεναρά; Μόνο για λόγους εθνικής ανεξαρτησίας και υπερηφάνειας;
Σίγουρα οι λόγοι αυτοί υφίστανται. Οι Ιρλανδοί χρειάστηκαν αγώνες αιώνων για να κερδίσουν μόλις προ 90 χρόνων την ανεξαρτησία τους από την Αγγλία και μάλιστα μόνο σε ένα τμήμα της πατρίδας τους, ενώ μόλις το 1949 το βρετανικό κοινοβούλιο αποδέχθηκε ότι η Ιρλανδία δεν είναι «κτήση» της Βρετανίας!
Υπάρχει όμως και ένα άλλο «μυστικό», πέρα από την αγάπη των Ιρλανδών για την εθνική ανεξαρτησία της πατρίδας τους. Πολύ πιο ταπεινό.
Η Ιρλανδία έχει έναν εξωφρενικά χαμηλό συντελεστή φορολόγησης των επιχειρήσεων που δεν υπάρχει πουθενά αλλού μέσα στην ΕΕ: 12,5%!
Σε Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία κ.λπ. ο συντελεστής αυτός είναι διπλάσιος ή και τριπλάσιος. Μέσω του συντελεστή αυτού και καθώς η Ιρλανδία είναι μέλος τόσο της ΕΕ όσο και της ευρωζώνης, το Δουβλίνο προσελκύει γιγαντιαίες αμερικανικές και άλλες πολυεθνικές επιχειρήσεις, οι οποίες δηλώνουν ως έδρα τους την Ιρλανδία, δεν πληρώνουν ουσιαστικά τίποτα για φόρους και αναπτύσσουν ελεύθερα τη δραστηριότητά τους, χωρίς δασμούς ή άλλα εμπόδια, σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο!
Αυτό προκαλεί την οργή του Βερολίνου, των Βρυξελλών και όλων των άλλων ευρωπαϊκών πρωτευουσών, οι οποίες το θεωρούν «αθέμιτο ανταγωνισμό», αλλά δεν μπορούν να κάνουν τίποτα γιατί η ευρωζώνη ή η ΕΕ δεν έχουν κοινή φορολογική πολιτική.
Ετσι, είναι βέβαιο ότι ο πρώτος όρος που θα περιέχει το ιρλανδικό μνημόνιο θα είναι σίγουρα ή αύξηση του συντελεστή φορολόγησης των επιχειρήσεων, κάτι που θέλει να αποτρέψει πάση θυσία η ιρλανδική κυβέρνηση!
«Επίθεση στον ιρλανδικό φορολογικό παράδεισο» π.χ. ο αποκαλυπτικός τίτλος οικονομικής ανάλυσης στη γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». «Η ΕΕ θα απαιτήσει από την Ιρλανδία αύξηση φόρων για να τη διασώσει» πανηγύριζε στους τίτλους της και η ισπανική «Ελ Παΐς». Ολη η φασαρία δηλαδή για το... 12,5%!
ΜΝΗΜΟΝΙΟ Είναι φάρμακο ή... δηλητήριο;
ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ η ιρλανδική οικονομία. Στην Ιρλανδία όμως έχουν ήδη καταβαραθρωθεί μισθοί και συντάξεις. Εχουν ήδη καταργηθεί όλα τα εργατικά δικαιώματα. Εχει ήδη εκποιηθεί η δημόσια περιουσία.
«Περιμένοντας την κραυγή βοήθειας από την Ιρλανδία» ήταν ο προκλητικός κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της δεξιάς γερμανικής εφημερίδας «Ντι Βελτ» την επόμενη μέρα, τη Δευτέρα, η οποία αγνόησε επιδεικτικά τις ιαχές αντίστασης της ιρλανδικής κυβέρνησης.
Δηλητηριώδες επί της ουσίας ήταν το ρεπορτάζ που ακολουθούσε: «Η ΕΕ βρίσκεται ενώπιον της επόμενης πράξης σωτηρίας ενός κράτους - μέλους. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Βελτ αμ Ζόντακ», θα γίνουν ήδη αυτή την εβδομάδα στις Βρυξέλλες διαβουλεύσεις για τη συγκεκριμενοποίηση ενός πακέτου βοήθειας» έγραφε κατηγορηματικά.
Είχε δίκιο. Την επόμενη κιόλας ημέρα, την Τρίτη, ο Ολι Ρεν, ο επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της Κομισιόν, ανακοίνωνε ότι η ιρλανδική κυβέρνηση άρχισε συνομιλίες με το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για την κατάρτιση ενός σχεδίου σωτηρίας του ιρλανδικού τραπεζικού τομέα - μια «κωδική» τεχνοκρατική ονομασία για να μην καταλάβει αμέσως ο ιρλανδικός λαός ότι ετοιμάζεται η χώρα του να υπαχθεί σε καθεστώς ξένης επικυριαρχίας μέσω Μνημονίου με την ΕΕ και το ΔΝΤ.
Χθες πανηγύριζε ψυχρά ο γερμανικός Τύπος, καθώς ήδη αντιπροσωπεία της τρόικας βρισκόταν στο Δουβλίνο και διεξήγε κατεπείγουσες συνομιλίες με θέμα ακριβώς την κατάρτιση μνημονίου. «Επίκειται η ιρλανδική παράκληση για οικονομική βοήθεια» ανέφερε ο πρωτοσέλιδος τίτλος της εφημερίδας «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε».
Τι κρύβεται όμως πίσω από τη φαινομενικά παράλογη στάση της ΕΕ, η οποία πίεζε ασφυκτικά την Ιρλανδία να υπαχθεί με το ζόρι (!) σε καθεστώς μνημονίου και να πάρει δάνεια από την ΕΕ και το ΔΝΤ ύψους περίπου 100 δισεκατομμυρίων ευρώ; Και γιατί η ιρλανδική κυβέρνηση αρνιόταν τόσο σθεναρά; Μόνο για λόγους εθνικής ανεξαρτησίας και υπερηφάνειας;
Σίγουρα οι λόγοι αυτοί υφίστανται. Οι Ιρλανδοί χρειάστηκαν αγώνες αιώνων για να κερδίσουν μόλις προ 90 χρόνων την ανεξαρτησία τους από την Αγγλία και μάλιστα μόνο σε ένα τμήμα της πατρίδας τους, ενώ μόλις το 1949 το βρετανικό κοινοβούλιο αποδέχθηκε ότι η Ιρλανδία δεν είναι «κτήση» της Βρετανίας!
Υπάρχει όμως και ένα άλλο «μυστικό», πέρα από την αγάπη των Ιρλανδών για την εθνική ανεξαρτησία της πατρίδας τους. Πολύ πιο ταπεινό.
Η Ιρλανδία έχει έναν εξωφρενικά χαμηλό συντελεστή φορολόγησης των επιχειρήσεων που δεν υπάρχει πουθενά αλλού μέσα στην ΕΕ: 12,5%!
Σε Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία κ.λπ. ο συντελεστής αυτός είναι διπλάσιος ή και τριπλάσιος. Μέσω του συντελεστή αυτού και καθώς η Ιρλανδία είναι μέλος τόσο της ΕΕ όσο και της ευρωζώνης, το Δουβλίνο προσελκύει γιγαντιαίες αμερικανικές και άλλες πολυεθνικές επιχειρήσεις, οι οποίες δηλώνουν ως έδρα τους την Ιρλανδία, δεν πληρώνουν ουσιαστικά τίποτα για φόρους και αναπτύσσουν ελεύθερα τη δραστηριότητά τους, χωρίς δασμούς ή άλλα εμπόδια, σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο!
Αυτό προκαλεί την οργή του Βερολίνου, των Βρυξελλών και όλων των άλλων ευρωπαϊκών πρωτευουσών, οι οποίες το θεωρούν «αθέμιτο ανταγωνισμό», αλλά δεν μπορούν να κάνουν τίποτα γιατί η ευρωζώνη ή η ΕΕ δεν έχουν κοινή φορολογική πολιτική.
Ετσι, είναι βέβαιο ότι ο πρώτος όρος που θα περιέχει το ιρλανδικό μνημόνιο θα είναι σίγουρα ή αύξηση του συντελεστή φορολόγησης των επιχειρήσεων, κάτι που θέλει να αποτρέψει πάση θυσία η ιρλανδική κυβέρνηση!
«Επίθεση στον ιρλανδικό φορολογικό παράδεισο» π.χ. ο αποκαλυπτικός τίτλος οικονομικής ανάλυσης στη γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». «Η ΕΕ θα απαιτήσει από την Ιρλανδία αύξηση φόρων για να τη διασώσει» πανηγύριζε στους τίτλους της και η ισπανική «Ελ Παΐς». Ολη η φασαρία δηλαδή για το... 12,5%!
ΜΝΗΜΟΝΙΟ Είναι φάρμακο ή... δηλητήριο;
ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ η ιρλανδική οικονομία. Στην Ιρλανδία όμως έχουν ήδη καταβαραθρωθεί μισθοί και συντάξεις. Εχουν ήδη καταργηθεί όλα τα εργατικά δικαιώματα. Εχει ήδη εκποιηθεί η δημόσια περιουσία.
Φοροδιαφυγή δεν υπάρχει, γιατί όπως είπαμε οι επιχειρήσεις φορολογούνται με ασήμαντο συντελεστή.
Αυτή η χώρα του αχαλίνωτου νεοφιλελευθερισμού κατέρρευσε όμως, επειδή έχει εφαρμόσει κατά γράμμα όλα αυτά που επιτάσσει στην Ελλάδα το... Μνημόνιο που έχει υπογράψει η κυβέρνηση Παπανδρέου με την ΕΕ και το ΔΝΤ!
Αυτή η χώρα του αχαλίνωτου νεοφιλελευθερισμού κατέρρευσε όμως, επειδή έχει εφαρμόσει κατά γράμμα όλα αυτά που επιτάσσει στην Ελλάδα το... Μνημόνιο που έχει υπογράψει η κυβέρνηση Παπανδρέου με την ΕΕ και το ΔΝΤ!
Υλοποίησαν τη γραμμή αυτή και... χρεοκόπησαν! Εύλογο λοιπόν το ερώτημα που πρέπει να απασχολήσει όλους τους Ελληνες: φάρμακο είναι τελικά αυτό που προτείνει η συνταγή του ΔΝΤ ή... δηλητήριο;
του Γιώργου Δελαστίκ από το Έθνος
Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010
Τα ΠΕΤΡΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ και οι κοινωνικές ανατροπές!
Σχολιάζοντας το μήνυμα του προέδρου της Δημοκρατίας, όπως το έλαβα
«Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου συμπίπτει με μια δύσκολη συγκυρία στην οποία κρίνονται και διακυβεύονται πολλά:
Πρώτα-πρώτα πόσα θα είναι τα πέτρινα χρόνια για την ελληνική κοινωνία που δοκιμάζεται, αλλά επίσης πότε και πώς η πολιτική θα ανακτήσει την κυριαρχία της επί των αγορών, πότε και πώς το πολιτικό σύστημα θα βρει τον τρόπο να ανταποκριθεί στις ανάγκες των καιρών.
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου μας θυμίζει ότι στην πρωτοπορία των κοινωνικών ανατροπών βρίσκεται πάντα η νέα γενιά. Οι ανατροπές γίνονται με συμμετοχή και αγώνα, με αφοσίωση στο συλλογικό, με την πίστη σε κάτι που μπορεί να φαίνεται άπιαστο και με απομάκρυνση από το δρόμο της ιδιώτευσης.
Η επέτειος του Πολυτεχνείου μας θυμίζει επίσης ότι το σύνθημα του τότε παραμένει, με κάποιον τρόπο, ζητούμενο σήμερα: Θέλουμε ψωμί για όλους, παιδεία που παράγει κοινωνικό πολιτισμό και ενεργούς πολίτες, ελευθερία που δεν περιορίζεται από την δημοσιονομική αναγκαιότητα.
Κοιτάζοντας στο Πολυτεχνείο, βλέπουμε πιο καθαρά τον ορίζοντα και πιο ζωντανή την ελπίδα».
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου μας θυμίζει ότι στην πρωτοπορία των κοινωνικών ανατροπών βρίσκεται πάντα η νέα γενιά. Οι ανατροπές γίνονται με συμμετοχή και αγώνα, με αφοσίωση στο συλλογικό, με την πίστη σε κάτι που μπορεί να φαίνεται άπιαστο και με απομάκρυνση από το δρόμο της ιδιώτευσης.
Η επέτειος του Πολυτεχνείου μας θυμίζει επίσης ότι το σύνθημα του τότε παραμένει, με κάποιον τρόπο, ζητούμενο σήμερα: Θέλουμε ψωμί για όλους, παιδεία που παράγει κοινωνικό πολιτισμό και ενεργούς πολίτες, ελευθερία που δεν περιορίζεται από την δημοσιονομική αναγκαιότητα.
Κοιτάζοντας στο Πολυτεχνείο, βλέπουμε πιο καθαρά τον ορίζοντα και πιο ζωντανή την ελπίδα».
Σχόλιο …
Επειδή το μήνυμα αφορά την επέτειο του πολυτεχνείου, καλό θα ήταν να υπενθυμίσουμε ότι οι ηγέτες της εξέγερσης όχι μόνο ανέλαβαν πόστα εξουσίας που κατέχουν και σήμερα, αλλά και πολλοί είναι σήμερα υπέρ του μνημονίου, αυτού δηλαδή που ο πρόεδρος της Δημοκρατίας ονομάζει “πέτρινα χρόνια”. Ευτυχώς όχι όλοι, γιατί τότε δεν θα είχε κανένα νόημα η επέτειος ...
Σίγουρα η σημερινή συγκυρία είναι δύσκολη. Οι κοινωνίες που οι πολίτες είναι πολιτικοποιημένοι, και όχι απλά κομματικοποιημένοι σαν τη δικιά μας, δεν φτάνουν σε τέτοια αδιέξοδα. Το πολιτικό σύστημα που μας οδήγησε στα “πέτρινα χρόνια” είναι αδύνατο και αδύναμο να μας βγάλει από τα “πέτρινα τείχη” που έχτισε γύρω μας.
Σίγουρα η σημερινή συγκυρία είναι δύσκολη. Οι κοινωνίες που οι πολίτες είναι πολιτικοποιημένοι, και όχι απλά κομματικοποιημένοι σαν τη δικιά μας, δεν φτάνουν σε τέτοια αδιέξοδα. Το πολιτικό σύστημα που μας οδήγησε στα “πέτρινα χρόνια” είναι αδύνατο και αδύναμο να μας βγάλει από τα “πέτρινα τείχη” που έχτισε γύρω μας.
Εξ άλλου ο Πρόεδρος δεν απευθύνει το μήνυμα σ΄ αυτούς αλλά σε μας τους πολίτες και ειδικότερα στη νέα γενειά.
Για να γίνει όμως ανατροπή πρέπει να γίνει εξέγερση. Για να γίνει εξέγερση πρέπει να συντρέχουν λόγοι όπως ο εκφυλισμός και ανικανότητα του πολιτικού συστήματος (που ήδη εκφυλίζεται), ανελευθερία, κατάργηση δικαιωμάτων (άρχισε με την εφαρμογή του μνημονίου ), κυριαρχία άλλων παραγόντων επί της πολιτικής (ήδη κυριαρχούν οι αγορές) κ.ά.
Η μαγιά δηλαδή υπάρχει!
Είναι γνωστό όμως ότι οι λαοί δεν κάνουν ούτε εξεγέρσεις ούτε επαναστάσεις. Οι οργανωμένες και δυναμικές μειοψηφίες τις κάνουν και ο λαός τις περισσότερες φορές ακολουθεί (βρίσκοντας την ευκαιρία ή ακόμα και άκριτα) και χωρίς επίγνωση του τι πρόκειται να γίνει, αλλά απλά γιατί αυτό που υπάρχει πρέπει να ανατραπεί.
Αλλά αν αυτό γίνει δεν είναι σίγουρο ότι θα γίνει με δημοκρατικό τρόπο. Οι εξεγέρσεις και οι επαναστάσεις δεν ξέρεις ποτέ πως θα καταλήξουν!
Άρα τι διαβλέπει ο Πρόεδρος που εμείς δεν βλέπουμε ή βλέπουμε και δεν το λέμε;
Δευτέρα 15 Νοεμβρίου 2010
Οι νέοι Δήμαρχοι στους Δήμους του Νομού Κοζάνης και τα ποσοστά
Με την εκλογή τριών νέων και ενός παλιού δημάρχου ολοκληρώθηκε ο Β΄ γύρος των δημοτικών εκλογών στο Νομό Κοζάνης.
Στα Σέρβια επικράτησε ο Βασίλης Κωνσταντόπουλος με ποσοστό 54,61%, έναντι 45,39% του Μενέλαου Μακρυγιάννη.
Στην Κοζάνη επικράτησε ο Λάζαρος Μαλούτας με 56,56% έναντι 43,44% της Άννας Νανοπούλου.
Στην Εορδαία επικράτησε η Παρασκευή Βρυζίδου με 60,6% έναντι 39,4% του Λάζαρου Λωτίδη.
Στο Βόιο επικράτησε η Παναγιώτα Ορφανίδου με 55,71% έναντι 44,29% του Χρήστου Ζευκλή.
Πρώτος εκλεγμένος Περιφερειάρχης για τη Δυτική Μακεδονία ο Γιώργος Δακής που επικράτησε με 51,81% έναντι 48,19% του Γιάννη Παπαϊορδανίδη.
Οι ψήφοι για την Περιφέρεια κατά νομό έχουν ως εξής:
Περισσότερα εδώ ... »
Στα Σέρβια επικράτησε ο Βασίλης Κωνσταντόπουλος με ποσοστό 54,61%, έναντι 45,39% του Μενέλαου Μακρυγιάννη.
Στην Κοζάνη επικράτησε ο Λάζαρος Μαλούτας με 56,56% έναντι 43,44% της Άννας Νανοπούλου.
Στην Εορδαία επικράτησε η Παρασκευή Βρυζίδου με 60,6% έναντι 39,4% του Λάζαρου Λωτίδη.
Στο Βόιο επικράτησε η Παναγιώτα Ορφανίδου με 55,71% έναντι 44,29% του Χρήστου Ζευκλή.
Πρώτος εκλεγμένος Περιφερειάρχης για τη Δυτική Μακεδονία ο Γιώργος Δακής που επικράτησε με 51,81% έναντι 48,19% του Γιάννη Παπαϊορδανίδη.
Οι ψήφοι για την Περιφέρεια κατά νομό έχουν ως εξής:
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
